Uncategorized

  • Espresoizmy

    Samolot był tak wysoko, że patrząc i w górę, i w dół, widziałem skrócone perspektywą kipiące zwały cumulonimbusów. Chmury wydobywały się z rozgrzanego oceanu, jakby był pełen wybuchających pancerników. Miały niesamowitą szybkość wzrostu i przybierały kształty tak dziwaczne i rozmaite jak ryby głębinowe. Przełknąłem nerwowo ślinę i powiedziałem – Espresso – do stewardesy. Dziewczyna widzi…

    Read more →