#szosopasta 507 słów, 3 minuty czasu czytania Od rana czuł to na plecach. Coś się miało zadziać, coś wiedział… kiedyś, dawno temu coś zapadło, było do realizacji to coś… tylko, cholera, co? Tego nie wiedział. Nie mógł sobie przypomnieć. I jak zawsze, kolejny dzień w końcu przyćmił przeczucia, odsunął gdzieś w głąb, jak tabletka uśmierza ból zęba. Rozpłynęło się. Rozwodniło między różnymi sprawami. A tych, jak zwykle, dużo. Tu to, tam tamto. I tak coraz słabiej, delikatniej, w rzadkich przebłyskach… umykało. I umknęło. Lecz w końcu, jak zawsze, gdy zrobił co miał – wracał. Powoli, spokojnie, ciut zmęczony, otumaniony, omotany…

Read more →