[423 słowa, 2 minuty czasu czytania] Nigdy nie myślałem, że powszechnie znany żart może przerodzić się w nieznany, prywatny „horror”.A wszystko zaczęło się romantycznie i prozaicznie, w deszczu, od klapy bagażnika. Po co ją zamykałem, szarpiąc nerwowo za uchwyty, skoro ona jest zelektryfikowana i zamyka się sama?Dlaczego przy tej okazji rozmawiałem przez śliski i mokry telefon? Z kim, o czym i co zostało ustalone?Tym zajmie się kiedyś p. Wołoszański w „Tajemnicach Służb Specjalnej Troski”. Ja nie mam już pojęcia, a w danym momencie ważne było tylko to: klapa stawia opór, telefon odpowiada na nieodparty zew grawitacji i, jak wielu jego…

Read more →