[560 słów, 3 minuty czasu czytania] Chyba czas na kawę. Wschód słońca już za mną. W przenośni i dosłownie, bo i za plecami, i słońce ponad horyzontem wysoko już. Jadę gładką, idealnie równą drogą. Wczesny ranek gdzieś na południowych rubieżach kontynentu. Takie miejsca na takie wyprawy, nieważne – w Europie, Afryce czy Ameryce – są najlepsze. Na te okoliczności nie ma wspanialszych przyrody okoliczności: po lewej morze, we wszystkich kolorach morskości, ciągnie się po horyzont, po prawej skały, pokryte każdym znanym ludzkości (pominąć mężczyzn, ci znają tylko ładny, brzydki i pe… i różowy) kolorem zielni, lgną do nieba. Pusto, można…

Read more →