-
Nie można powiedzieć, że był przerażony, tak jak wielu mniej odpornych psychicznie, młodszych i niedoświadczonych. Nie, był raczej lekko strapiony, ale z biegiem czasu coraz bardziej przestraszony. Do cholery, dlaczego to tyle trwa?! Czekanie, jak zawsze, jest najgorsze. Siedział wygodnie ułożony i zaopatrzony w napoje w tym pięknym, acz surowym, nastawionym na pragmatycznie praktyczny cel sterylnym wnętrzu i czekał na diagnozę… a może na wyrok – już zdecydowanie zbyt długo. Musi być naprawdę źle, skoro to tyle trwa. Ech, to wydarzyło się za szybko, jak zwykle, niespodziewanie. W dodatku tu, tak daleko od domu, na obcej ziemi. Tyle miał…
