-
Samolot był tak wysoko, że patrząc i w górę, i w dół, widziałem skrócone perspektywą kipiące zwały cumulonimbusów. Chmury wydobywały się z rozgrzanego oceanu, jakby był pełen wybuchających pancerników. Miały niesamowitą szybkość wzrostu i przybierały kształty tak dziwaczne i rozmaite jak ryby głębinowe. Przełknąłem nerwowo ślinę i powiedziałem – Espresso – do stewardesy. Dziewczyna widzi lęk (a może niezdecydowanie) na mej twarzy i też lekko się waha. – Espresso tiga kali – doprecyzowuję, a wtedy stewardesa promienieje. Ona na pewno mówi po angielsku, ale jak wiadomo wszystkim oberżoświatom: dobrze jest władać językami. Po jakimś czasie stewardesa (inna) odzywa się przez…
