Każdy doskonale wie, że jestem miłym (póki mnie co nie wkurwi), sympatycznym (jak śpię i nie zwracam d… dobra… wiadomo), no do rany (szczególnie tej przed chwilą zadanej, ale chyba coś za płytka) przyłóż.Oczywiście o tym wiedzą ci, co to wiedzą (ale jak udało im się przeżyć?), bo ci, co tylko widzą, a nie wiedzą, mogą czasem reagować nerwowo na mój widok.Dziwne to, no ale tak, jak mnie kto zobaczy pierwszy raz, szczególnie z zaskoczenia (przy pracy z „klientem”) – takiego głęboko i ponuro zamyślonego (no i gdzie to zakopać), łypiącego z ukosa skośnym okiem (nikt nie widzi plam?), z…

Read more →