-
Góry zniknęły za plecami, a ja jechałem. Nieśpiesznym równym tempem w górę, bo mimo, że w dół, to w górę, cały czas w górę… mapy. Taki paradoks, roześmiałem się – jak, powoli, wszystko co wkoło.Wnętrzem odcięty od przebodźcowanego świata… zmierzałem sobie przed siebie. Bo cholera, no nie wiem, chyba już za dużo tych danych do analizy, i na pewno za dużo krzyczących, nachalnie przyciągających uwagę, nieistotnych, ważnych tylko dla siebie, żebrzących o „lajka” zauważenia, ludzi, przedmiotów i usług.Jak można mieć 10 tysięcy znajomych i ich znać?Jak można mieć milion followersów i pozostać sobą, wolnym?Jechałem, i dumałem, że to co w tej…
