-
Kilkaset kilometrów dalej na zachód, rozlewając swe termojądrowe paliwo na pół widnokręgu i zostawiając za sobą ścianę łososiowych i liliowych chmur, które przebiły się przez warstwy atmosfery i buchnęły w przestrzeń kosmiczną, zachodziło słońce. Wracał nieśpiesznie, to był Dobry Dzień i chciał go sobie przedłużyć, „niech to trwa”, a przy okazji, jadąc na oparach energii, ćwiczył się w mistrzostwie elektrycznego ecodrivingu.Ale gdy w końcu dotarł do celu, było już ciemno.W przenośni i dosłownie. Gmina od dawna nie oświetla ulic, czemu trudno się dziwić przy tych cenach prądu. Zanim więc po ciemku, pośród kilkudziesięciu innych zwisających, splecionych, wymieszanych i poplątanych, znalazł…
