-
Kilka ostatnich dni pojeździłem małym, lekkim, wspaniale analogowym wytworem motoryzacji lat 90-tych. Zanim go odpaliłem, długo musiałem szukać akumulatora – był przykitrany gdzieś z boku i taki mały. Gdy w końcu go znalazłem, podpiąłem, odpaliłem, a auto błysnęło do mnie radośnie kilkoma żaróweczkami – oniemiałem. Pojazd ten nie miał w sobie nawet grama krzemu (za radio służył odgłos wydechu), wąskie opony, za klimę robiło okno odkręcane korbką (wspaniały wynalazek na wypadek , nawet kontrolwanego, poślizgowego wjazdu do jeziora) – śmigał jak messerschmitt.Auto lekkie, wielkości niewypasionego foksteriera, więc brykało jak wyp(o)uszczony po całym dniu z domu pupil.Brak wspomagania, perfekcyjne prowadzenie, dociążonego…
