-
Miałem kiedyś BMW czterokołowy, sześciocylindrowy, tylnonapędowy zwijacz asfaltu. Genialnie się nim jeździło. Precyzja zawieszenia, progresywne wspomaganie, elastyczność, moc od samego dołu wolnossącej jednostki, czucie auta… ech, uwielbiałem jazdę tym pojazdem. Ale, mimo że bardzo lubię i cenię, BMW ma dość mocno zszarganą opinię. Zaczęli filmowi bandyci, pseudomafiozi w czarnych skórach z przykładowego Pruszkowa. Jeździli tymi przysadzistymi czarnymi be-em-ami w filmach, wyczyniali cuda, czyniąc zło, bardziej nawet śmieszno niż straszno, ale się utarło, a paru wzięło z nich przykład w realu. Potem do BMW wsiedli biznesmeni, żeby pokazać, na co ich stać. I chociaż nie zawsze było ich na nie stać, to dobrze…
