[539 słów, 3 minuty czasu czytania] Hotel Belvédère znajduje się w jednym z najbardziej malowniczych miejsc w Szwajcarii – na trasie przełęczy Furka. Ze względu na trudne warunki pogodowe droga ta otwarta jest tylko przez kilka miesięcy w roku. W 1882 roku jeden młody, lecz wysoko mierzący hotelarz zdecydował się wybudować Belvédère na wysokości 2429... Czytaj dalej →

[ #szosopasta na 852 słowa, 5 minut czasu czytania ] „Osz ty, „Niemcu”! Aleś odwalił numer! No, po tym to ja cię tak nie zostawię. „Nie chcem, ale muszem.” - jak powiadał klasyk. Takich numerów się nie robi, a człowiek dojrzały (czyli ja?) nie pozostawi tego bez odpowiedzi!"To wszystko właśnie (albo podobnie, w skrócie „kruca... Czytaj dalej →

[304 słowa, 2 minuty czasu czytania]   -Synu, z𝕒 𝕞𝕠𝕚𝕔𝕙 𝕔𝕫𝕒𝕤𝕠́𝕨 (9,16%) to było 𝕜𝕝𝕒𝕨𝕠 (7,4%)! „𝕂𝕝𝕒𝕨𝕠 jak cholera Egon”. Taki 𝕨𝕒𝕡𝕟𝕚𝕒𝕜 (1,91%) jak ja, może jeszcze 𝕨 𝕕𝕖𝕔𝕙𝕖̨ (2,11%), ale już jednak trochę 𝕓𝕠𝕠𝕞𝕖𝕣 (1,16%), kiedy jeszcze mówili do niego „𝕤𝕪𝕟𝕖𝕜" (2,42%), to z ojcem przed meczem szedł w niedzielę na miasto, i razem... Czytaj dalej →

Listopad zaczął się Dobrze. Nagle obudzony skoro świt, około 4., od razu wiedziałem – jest… Dobrze. Rany, ależ mnie wszystko boli. No Dobrze, ale to znaczy, że jeszcze żyję. Kiedyś się raz obudziłem i nic mnie nie bolało to myślałem że nie umarłem. Tankowanie – paliwo po siedem i rośnie. No Dobrze, to tylko 80%... Czytaj dalej →

„– Widzisz coś? – Nie, nic nie widać, chcesz zobaczyć? – Pokaż. – Co widzisz? – Nic nie widzę. – No widzisz.” Wszystkie zmysły powoli, powoli lecz sukcesywnie, sprowadzamy do jednego — do widzenia. Jednak „mazianie po ekranie” to chyba nie zmysł? Ok, dobra, niby to dotyk i dostarcza jakieś informacji o fakturze, kształcie czy... Czytaj dalej →

My, profesjonaliści, jesteśmy przygotowani na wszystko.Po milionach kilometrów spędzonych na drodze, żyjąc z niej i na niej, cóż… widzieliśmy już dość, aby niczego nie pozostawiać przypadkowi. W pełni zabezpieczeni latami praktyki, testami, szkoleniami i dyplomami, jesteśmy spokojni, uważni i gotowi na Apokalipsę, konflikt zbrojny, a nawet odwiedziny „Mamusi”. Jesteśmy po prostu (tu nonszalanckie założenie nogi... Czytaj dalej →

„– Nie ma takiego miasta – Lądyn! Jest Lądek, Lądek-Zdrój, tak... – Ale Londyn – miasto w Anglii. – To co mi pan nic nie mówi?! – No mówię pani właśnie. – To przecież ja muszę pójść i poszukać, zobaczyć, gdzie to jest. Cholera jasna.”   Był czas, że byłem cichym, spokojnym, wycofanym typem. A... Czytaj dalej →

Nie można powiedzieć, że był przerażony, tak jak wielu mniej odpornych psychicznie, młodszych i niedoświadczonych. Nie, był raczej lekko strapiony, ale z biegiem czasu coraz bardziej przestraszony. Do cholery, dlaczego to tyle trwa?! Czekanie, jak zawsze, jest najgorsze. Siedział wygodnie ułożony i zaopatrzony w napoje w tym pięknym, acz surowym, nastawionym na pragmatycznie praktyczny cel... Czytaj dalej →

#szosopasta na 585 słów, 3 minuty czasu czytania Ponoć tak piszę o motoryzacji, że lepiej, abym nie budził apetytów w ramach pisania o kulinariach, bo przyczynię się do przeciążenia planety i wzrostu wagi statecznego, statystycznego obywatela. Zaciekawiła mnie ta koncepcja, więc w ramach kompromisu napiszę coś o przepisie. Nastąpiły ostatnio zmiany w przepisach, wynaleziono jakieś... Czytaj dalej →

#szosopasta na 494 słowa, 3 minuty czasu czytania. Spotkałem go na campingu, gdzieś tam, hen, w południowych rejonach naszego kontynentu. Przyjechał Volkswagenem Transporterem California – genialną wariacją na temat campera. Gdyż po primo - Wygląda jak dostawczak, a prowadzi się jak osobówka, tylko lepiej, bo wyżej siedzisz.Po sekundo - Wjedzie wszędzie tam, gdzie campera nie... Czytaj dalej →

W filmie „Zakładnik” z 2004, główny bohater, zdaje się, to trochę marzyciel, a trochę nieudacznik. Wyobraża sobie nie wiadomo co, „postawić” się szefowi niby nie umie, do mamy zapomina zaglądać. Pewnie nawet kwiatków nie podlewa! Koniec końców okazuje się, że to ściema jest. Suma summarum, nie dość iż załatwia, z ręką w kieszeni, klasowego Szarego... Czytaj dalej →

Wylądowałem kiedyś w Lubinie… e, Lublinie… y... też nie, w Lublanie?Tak! W Lublanie, w Słowacji.7 rano, sobota, piękny ciepły poranek. Wyszedłem żeby się przejść - trochę może; kawę wypić - szum borze; śniadanie zjeść - na dworze. Kiedy tak szedłem przez to jeszcze puste miasto typu „stolica”, spotkałem gościa z psem - O heloł mister, jak ci... Czytaj dalej →

„No co ja mam w twarzy” śpiewał Młynarski.   „No co ja mam na twarzy” dumał młynarczyk.   „Tylko nie po twarzy” Mi_ marzył… Sport stosowny, nawet w małych dawkach, nie zaszkodzi!   Sport wyznawany, nawet w małych dawkach, nie pomoże! Teraz to już nie to co przed wojną, ale kiedyś, gdy byłem młodszy, przyciągałem... Czytaj dalej →

Emilia – Romania to granica między zimną, alpejską północą a ciepłym, śródziemnomorskim południem.Włoch.  Ta kraina zabytkowych miast, przemysłu i wyjątkowego jedzenia to kwintesencja Italii. Chyba, bo tak mu wynikało z przeczytanych ulotnych ulotek i wyobraźni.Sam nigdy tam nie był, lecz ponieważ już są możliwości - kwestia dopełnienia kilku drobnych formalności - to czas nieuchronny nadciąga,... Czytaj dalej →

W naszym kraju, który nieustająco mnie zadziwia, kraju ludzi nieprzeciętnych... ech, aż łza się kręci w oku, gdy wspomnę tę konferencję wizjonerów mówiących, że jeszcze nie ma tych procesów, przeciwko którym my już podejmujemy działania (mistrz stand-up-u Glapiński, o inflacji której jeszcze nie było) - auto z przebiegiem powyżej 200 tys. jest "sprzedawalne" pod warunkiem,... Czytaj dalej →

I once walked into a café. For coffee, of course—what else? The stunning glass windows, designed by award-winning "Red Dot" designers, perfectly complemented the ultra-modern façade of the building, straight out of *Star Trek*, in the heart of Business City. Inside, a row of shiny, chrome-plated, state-of-the-art coffee machines hummed softly, their high-tech grinders made... Czytaj dalej →

Excerpt from a report by the Foreign Affairs Department of the Communist Party of Czechoslovakia:“With immediate effect, orders must be issued to the Commercial Attaché Offices at Czechoslovak Embassies to seek out local trade partners, politically reliable, in order to expand the base of entities capable of placing orders for the Škoda 1100 OHC. Additionally,... Czytaj dalej →